Le pietre della nostra Pavia

Pr'una vita ho stüdià prèi e sàss d'la noss'cità c'han usà pr'i munüment, par i ces e i cunvent, pr'i palassi e i tur e par fà i "trutadur" in t'i strà cun la "rissà", cèrti volt anca quatà par-inter da d'i gross "beul"... Dèss, l'è no par fà'l petegul, ma a s'eram riessi a capì al "pot-pourri" ad la sò alterassión e, alura, cun passión, um cercà, pö, da truvà la manera ad riparà tüt'i dànn e i "machè". A m'dumandi: ma perchè a gh'è pochi inissiativ par rifài unmò riviv?... Mi sum veg e dirucà (pàrli anca farlucà), ma i giuvin duvarissan ben capì (ma la capissan?...) che i "segni-d'al passà" i'en la nossa "nubiltà"! Forsa, fiöi, guardùm avanti: i sperans i'èn unmò tanti e num veg, s'agh la farúm, la noss "préia" purtarúm... Keyr