La mé prima gita al mar

Tänti an fa un bel di äd tarda primavera cun la mè famiglia suma andat tüti äl mar, la prima volta in treno (äm pariva no vera) seri un mo picul e alura i git i eran un po rar. Sum partì par Genua, prest ad bon matin, sü un ünic vagon, sensa scumpartiment cun una bursa piena äd früta bevand e panin, gha stavi pü in 'la pel e seri tüt cuntent. Vers Turtona ho cumincià ä ved i culin dopu Seraval sum entrà in una galleria scür in buca al lu, gh'er ces dumà un ciarin da chi rob li ägh n'avivi propri mai vist mia. Arivà ä la stasion Principe sum andat äl Port ho vist i bastiment di grän nav e di barcon, gh'eran tänti scaricadur chi lauravan fort in sima di grü e i tiravan sü e giù i curdon, prima ad mesdì sum andat in Catedral e in via S.Lorenzo a ved i negosi e vedrin. Dopu um ciapà la curriera pär Nervi, meno mal! Pö li um truà una spiageta par fa un bagnin puciandam in acqua ho sentì cl'era propi salà, me mama la disiva: va no al largo parchè tucat pü mi seri trop cuntent e agh davi näncä datrà, nudà in mar l'era la prima volta da quänd seri nasü. Pö äl temp l'è pasà in un vul e duivam andä a cà ma una giurnà me quela la dimenticarò mai pü. Gianluigi Valsecchi